Sędziowie społeczni. Od idei sprawiedliwości obywatelskiej do metodyki orzekania w sprawach karnych

Wprowadzenie

Rozdział I
Demos, agora, republika… Genealogia obywatelskiego wymiaru sprawiedliwości

    1.1. Filozoficzne źródła idei sprawiedliwości obywatelskiej – od Platona do Monteskiusza

    1.2. Tradycje instytucjonalne sprawiedliwości obywatelskiej – od heliai do sędziów pokoju

    1.3. Głos ludu, miecz Temidy. Społeczeństwo obywatelskie
        a legitymizacja sprawiedliwości z perspektywy doktrynalnej.
        Przegląd stanowisk

Rozdział II
Czynnik społeczny we współczesnym
polskim systemie wymiaru sprawiedliwości. Ujęcie ustrojowe

    2.1. Mechanizmy i formy udziału obywateli w sprawowaniu funkcji jurysdykcyjnych

    2.2. Normatywne podstawy instytucji ławnika w Polskim wymiarze sprawiedliwości

    2.3. Model powoływania ławników

    2.4. Rady ławnicze

    2.5. Kompetencje i pozycja ustrojowa ławnika oraz jej gwarancje

    2.6. Zadania i funkcje ławnika w postępowaniu jurysdykcyjnym

    2.7. Funkcje ławnika

Rozdział III
Sędziowie społeczni w polskim procesie karnym
Perspektywa doktrynalno-proceduralna

    3.1. Pojęcie procesu karnego

    3.2. Zasady naczelne procesu karnego

    3.3. Rola ławnika w ustalaniu prawdy materialnej w procesie karnym

Rozdział IV
Wybrane zagadnienia metodyki orzekania
sędziów społecznych w sprawach karnych

    4.1. Pojęcie metodyki orzekania w procesie karnym

    4.2. Analiza akt sprawy karnej

    4.3. „Anatomia” czynu zabronionego

    4.4. Społeczna szkodliwość czynu zabronionego

    4.5. Ocena dowodów

    4.6. Zasady, metody i techniki eksploracji osobowych źródeł dowodowych

    4.7. Ocena wiarygodności zeznań

    4.8. Ocena wiarygodności dowodów pozaosobowych

    4.9. Metodyka sporządzania uzasadnienia zdania odrębnego

    4.10. Komunikacja na sali rozpraw i poza nią

    4.11. Etyka w działalności orzeczniczej ławników

Podsumowanie i wnioski

Bibliografia (wybór najważniejszych pozycji)