Elastyczność psychologiczna i samowspółczucie w pracy terapeuty
Elastyczność psychologiczna i samowspółczucie w pracy terapeuty
Terapia Akceptacji i Zaangażowania (ACT) oraz Terapia Oparta na Współczuciu (CFT). W trosce o siebie, własne zasoby i dobrostan.
Doświadczeniowy warsztat premium dla osób kształcących się w szkołach psychoterapii w zawodach pomocowych (godziny warsztatu wliczają się do pracy własnej rozwojowej).
W przestrzeni współczesnego kształcenia psychoterapeutycznego szczególne znaczenie zyskuje nie tylko pytanie o to, jak pomagać innym, lecz również o to, jak pozostać w dobrym, świadomym i odpowiedzialnym kontakcie z samym sobą, wykonując zawód o wysokim poziomie emocjonalnego zaangażowania.
Proponowany warsztat został zaprojektowany jako pogłębiona przestrzeń doświadczeniowa i rozwojowa, skierowana do osób szkolących się w psychoterapii oraz do przedstawicieli zawodów pomocowych, którzy chcą rozwijać nie tylko swój warsztat zawodowy, lecz także jakość własnej obecności w pracy. W centrum tego programu znajduje się uczestnik jego osobiste funkcjonowanie w roli pomagającego. Nie jest to szkolenie skoncentrowane na uczeniu technik pracy z pacjentem. To starannie zaprojektowany proces, którego osią jest doświadczenie własne, refleksja nad własnym stylem reagowania, nad obciążeniem psychicznym, samokrytycyzmem, napięciem, odpowiedzialnością, granicami oraz sposobami chronienia i odnawiania własnych zasobów.
Program integruje podstawy Acceptance and Commitment Therapy oraz Compassion Focused Therapy, a także wybrane odniesienia do klasycznego modelu poznawczo behawioralnego. Wszystkie te perspektywy zostały włączone nie po to, by uczyć uczestników, jak prowadzić proces terapeutyczny z pacjentem, lecz po to, by pomóc im lepiej rozumieć samych siebie i budować taki sposób obecności w zawodzie, który sprzyja trwałości, dojrzałości i dobrostanowi.
Warsztat podejmuje temat szczególnie ważny dla środowiska psychoterapeutów, psychologów, diagnostów i innych osób pracujących w relacjach pomocowych: jak zachować profesjonalne zaangażowanie bez utraty kontaktu z własnymi granicami, emocjami i potrzebami. Jest to zaproszenie do rozwoju rozumianego nie jako zwiększanie wymagań wobec siebie, lecz jako dojrzewanie do bardziej wspierającego, stabilnego I etycznego sposobu bycia w zawodzie.
Kadra
Sebastian Korfel
Marta Szydłowska
Dla kogo został stworzony ten warsztat?
Program jest adresowany do
- psychoterapeutek i psychoterapeutów w trakcie kształcenia
- psychoterapeutów i psychoterapeutek
- psycholozek i psychologów
- diagnostek i diagnostów
- osób wykonujących zawody pomocowe, które chcą rozwijać bardziej świadomy i wspierający sposób obecności w pracy
Co czyni ten warsztat wyjątkowym
Wyjątkowość tego programu polega na wyrażnym przesunięciu akcentu. Nie pytamy przede wszystkim, jak pracować z drugim człowiekiem. Pytamy, jak samemu pozostać człowiekiem w pracy, która wymaga stałej obecności wobec cudzych emocji, kryzysów, napięć i cierpienia. To warsztat o:
- świadomym byciu w roli zawodowej
- budowaniu relacji z samym sobą, która nie opiera się wyłącznie na presji i wymaganiu
- rozpoznawaniu własnych granic i sygnałów przeciążenia
- wzmacnianiu zasobów osobistych i zawodowych
- rozwijaniu postawy troski o siebie jako elementu etyki pracy pomocowej
- szukaniu sposobu funkcjonowania w zawodzie, który można utrzymać długofalowo
Program warsztatu
Wprowadzenie do ACT
Pierwszy moduł stanowi przemyślane i przystępne wprowadzenie do terapii ACT, także dla osób, które wcześniej nie miały kontaktu z tym podejściem. Uczestnicy poznają podstawowe założenia modelu oraz jego znaczenie dla rozwijania elastyczności psychologicznej, większej świadomości własnych. reakcji i bardziej zrównoważonego funkcjonowania w roli zawodowej. Szczególny nacisk zostanie położony na to, w jaki sposób ACT może wspierać osoby pomagające w pozostawaniu w kontakcie z własnym doświadczeniem bez nadmiernej sztywności, presji czy wyczerpania.
Wprowadzenie do CFT
Drugi moduł wprowadza uczestników w perspektywę Compassion Focused Therapy. W centrum znajdzie się współczucie rozumiane nie jako miękkość czy pobłażliwość wobec siebie, lecz jako dojrzała kompetencja psychologiczna, pozwalająca budować bardziej życzliwy, stabilny i regulujący kontakt z własnym światem wewnętrznym, Moduł obejmuje refleksję nad samokrytycyzmem, napięciem, wstydem oraz nad tym, w jaki sposób rozwijanie współczującej postawy wobec siebie chroni zasoby psychiczne osób pracujących w zawodach pomocowych.
Klasyczny model poznawczo behawioralny a funkcjonowanie własne terapeuty
W tym module uczestnicy przyglądają się klasycznemu modelowi poznawczo behawioralnemu nie jako narzędziu pracy z pacjentem, lecz jako ramie lepszego rozumienia własnego funkcjonowania. Analiza zależności między myślami, emocjami, reakcjami fizjologicznymi i zachowaniem pozwala uchwycić osobiste wzorce reagowania pojawiające się w codziennym życiu zawodowym. To moduł, który porządkuje doświadczenie, zwiększa samoświadomość i daje język do bardziej precyzyjnego rozumienia własnych obciążeń oraz mechanizmów radzenia sobie.
Dobrostan terapeuty, własne zasoby i przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu
Ostatni moduł poświęcony jest zagadnieniom szczególnie istotnym dla długofalowego funkcjonowania w zawodzie pomagania. Uczestnicy będą pracować wokół pytań o to, jak rozpoznawać przeciążenie, jak wzmacniać swoje zasoby, jak odbudowywać kontakt ze sobą oraz jak tworzyć taki sposób pracy, który sprzyja trwałości, regeneracji i poczuciu sensu. To część programu, w której szczególnie wyraźnie wybrzmiewa idea troski o siebie jako integralnego wymiaru profesjonalizmu.
Jaką wartość ten warsztat wnosi do rozwoju własnego osób uczestniczących?
Uczestnicy otrzymają możliwość zrealizowania 30 godzin warsztatu rozwojowego, ale przede wszystkim wejdą w proces, który może realnie pogłębić ich sposób rozumienia siebie w zawodzie. Program pozwoli im uporządkować doświadczenie własne, lepiej rozpoznawać źródła napięcia i przeciążenia, przyglądać się samokrytycyzmowi oraz rozwijać bardziej wspierającą relację z samym sobą. Warsztat wnosi również bardziej świadome rozumienie tego, jak budować profesjonalną obecność bez pomijania własnego dobrostanu. Dla wielu uczestników będzie to nie tylko wymagany element szkolenia, lecz także ważny moment zatrzymania, pogłębienia wewnętrznego uporządkowania.
To propozycja dla tych, którzy chcą rozwijać się zawodowo bez rezygnowania z troski o siebie, i którzy rozumieją, że dojrzały profesjonalizm obejmuje nie tylko sposób bycia z pacjentem, lecz również sposób bycia ze sobą.